You are currently browsing the tag archive for the ‘Warszawa’ tag.
Kolejny fantastyczny projekt Stowarzyszenie “Z Siedzibą w Warszawie”. Autorkami i koordynatorkami projektu są Edyta Ołdak i Malwina Ziemkiewicz. Informacje ze strony stowarzyszenia:
Poszukiwanie miejsc ładnych i brzydkich, wbrew prostemu wyzwaniu, jakie rzuca tytuł projektu ma kierować uwagę dziecka na wielość form, względność kryteriów estetycznych, uczyć akceptacji różnorodności ocen, jak również postaw etycznych i społecznych w stosunku do napotkanych zjawisk.
Za pośrednictwem fotografii, dzieci wybierały swoje “miejsca muzealne”, a w ramach tych miejsc obiekty, czyli architekturę dużą i małą, elementy ruchome, detale, przedmioty, mikroświat, np. zgubiony przez kogoś mały przedmiot, albo roślinę, która wyrosła w nietypowym miejscu. Czasem była to intrygująca szpara w murze, zjawiska atmosferyczne i świetlne, np. cień, który ułożył się ciekawie na budynku albo chmura, która pojawiając się zmieniła obraz miejsca na “ładny”.
Dzieci rejestrowały rzeczy ulotne, nadając im często charakter malarski lub zupełnie abstrakcyjny. Powstały także obrazy ludzi i życia miejskiego, dziecko miało okazję zrobić fotograficzny portret, czy zdjęcia reporterskie ze zdarzenia, które akurat miało wtedy miejsce.
Powstałe “Karty inwentaryzacyjne” pełniły funkcję pomocniczą, by dzieci poprzez próbę opisu obiektów samodzielnie wybranych i sfotografowanych, uczyły się nazywać świat, kształtując indywidualne postawy w ocenie estetycznej miasta.
Zdjęcia posłużyły do stworzenia pierwszego w Warszawie plenerowego Muzeum, do którego serdecznie zapraszamy w dniach 1-2 czerwca 2011 roku.
Wystawa prac miała miejsce w przestrzeni Warszawy w dniach 1, 2 czerwca. Niestety na skutek ataków wandalizmu wiele zdjęć ucierpiało i nie wszyscy uczestnicy zadania mogli zobaczyć swoją pracę na wystawie.
Numery Litery
ul. Wilcza 26
Figa z Makiem
ul. Walecznych 64
Mama Mia cafe & shop & baby
Aleja KEN 56 / lok. 5
Kalimba Kofifi
Mierosławskiego 19
KredKafe
Aleja Wyzwolenia 14
O warszawskich kawiarniach można przeczytać w styczniowym numerze “Architektury-murator”.
Obowiązkowy punkt programu dla wszystkich rodziców, pedagogów (nie tylko biologów i fizyków!) i ludzi ciekawych świata. Miejsce, w którym nauka staje się zabawą, choć trzeba przyznać – zabawą dość męczącą. Setki urządzeń dokładnie opisanych na stronie Centrum. Z pewnością dużo się tam dzieje… Pytanie tylko czy nie za dużo. Urządzenia ustawione są blisko siebie, przeszkadzają sobie. Ich nadmiar powoduje, że szybko się męczymy i bezmyślnie zaczynamy klikać w przyciski, stając się biernymi obserwatorami – co to robi. A chyba nie o to chodziło. Na “szczęście” połowa urządzeń już nie działa i możemy poświęcić więcej czasu pozostałym. A nie działa, bo jak wiadomo elektroniczne urządzenia mogą się czasem popsuć, a przerost elektroniki nad treścią daje taki efekt.
Rozwiązaniem wydaje się bilet roczny i częste wizyty, poświęcone jednemu zagadnieniu na raz. Możliwe do zrealizowania jeśli się mieszka na miejscu. A dla pozostałych – super ciekawe urządzenia i mnóstwo wiedzy (naprawdę, mówię to bez cienia złośliwości), której i tak nie zapamiętamy, bo nie poświęcimy temu wystarczająco dużo czasu, jeśli nie spędzimy tam 4-5 godzin. Co też byłoby do zrobienia, gdyby było miejsce na chwilę odpoczynku lub zjedzenie czegoś. To jednak nie jest na razie możliwe, ponieważ bufet zostanie otwarty w drugiej fazie. Tak, tak – to jeszcze nie koniec. W ostatecznej formie urządzeń będzie 2 razy tyle, bo przecież im więcej tym lepiej. Tylko dla kogo?
I jeszcze szczypta złośliwości na temat tego co nas czeka przed wejściem, czyli jak dzieci mogą sobie umilić czekanie w kolejce, spójna identyfikacja wizualna oraz świetnie komponujące się z elewacją budynku stacje transformatorowe.
A poza tym nam się podobało :)
W imieniu organizatorów zapraszamy na otwarcie projektu “Stop! Brzeska 9″, które nastąpi w najbliższy czwartek, 2.12.2010 o godz. 11.00.
Projekt “STOP!Brzeska9” to warsztaty projektowania graficznego dla dzieci w wieku 8-12 lat połączone z niecodzienną formą ekspozycji. Zajęcia zostały przeprowadzone w warszawskich świetlicach szkół podstawowych oraz w ogniskach pracy pozaszkolnej.
Uczestnik warsztatów miał za zadanie zinterpretować za pomocą znaku te miejskie sytuacje które nie zostały jeszcze zinterpretowane. Chcieliśmy wydobyć zdarzenia, dzięki którym miasto nabiera swoistego klimatu.
Tym samym dziecko miało szansę wypowiedzi na temat zagrożeń, czy też możliwości jakie miasto ze sobą niesie. Powstały znaki interpretujące miejską codzienność: uwaga – spadające kasztany, uwaga – niebezpieczna dzielnica, zakaz przeklinania…….i inne.
Podczas pracy nad znakami dziecko zapoznało się z podstawowymi pojęciami projektowania graficznego takimi jak sylweta, kontrast, synteza. Prace zostały poddane “graficznej obróbce” i wydrukowane na banerach, które zawiesiliśmy w zabitych dechami oknach kamienicy przy Brzeskiej 9.
Autorką i koordynatorką projektu jest Edyta Ołdak – Stowarzyszenie “Z Siedzibą w Warszawie”
Projekt “W krzywym lustrze rzeki Wisły” to gabinet krzywych zwierciadeł w przejściu podziemnym przy ulicy Krynicznej w Warszawie. Powstanie po to, żeby ożywić przestrzeń publiczną Warszawy, sprowokować ludzi do uśmiechu i udowodnić, że mamy dystans do samego siebie.
Projekt ruszy 28.10.2010, a 3.11.2010 w Kępa Cafe nastąpi uroczyste otwarcie połączone z dyskusją na temat niezagospodarowanych przejść podziemnych.
Pomysłodawcą i koordynatorem projektu jest Edyta Ołdak – Stowarzyszenie “Z Siedzibą w Warszawie”. Projekt jest realizowany przy wsparciu Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy.
Więcej na stronie projektu.
Przedszkole im. Króla Maciusia I, położone na warszawskim Targówku, uważane jest za najnowocześniejszą placówkę tego typu w Polsce. Projektant, pracownia Płaskowicki & Partnerzy Architekci, został wybrany poprzez konkurs ogłoszony przez samorząd dzielnicy. Budynek przystosowany jest do potrzeb dzieci niepełnosprawnych.
O projekcie jeszcze za chwilę. Przede wszystkim chciałabym zwrócić uwagę na udział dzieci w projektowaniu budynku. Na szklanej fasadzie zamieszczono rysunki i rebusy wymyślone przez dzieci. Biorą one również udział w pielęgnowaniu ogrodu, co umożliwia połączenie każdej sali z terenem wokół przedszkola.
Sam budynek jest wielkim “narzędziem” edukacji architektonicznej. W łazienkach zamieszczono wodomierze na wysokości oczu dzieci, tak aby mogły sprawdzić jak dużo wody zużywa się na co dzień. Przewody wentylacyjne są przezroczyste, przez szklaną fasadę można zobaczyć warstwę izolacji cieplnej, w betonie odsłonięto otwory na kotwy zbrojeniowe.
Podstawę parterowego budynku stanowią prostopadłościenne moduły, nawiązujące do budowli z klocków. Poszczególne sale zostały odróżnione od siebie kolorami.
Największą atrakcją jest “kosmiczna dynia” – konstrukcja stalowa obłożona drewnem brzozowym w centralnej części przedszkola.
Zdjęcia z portalu: bryla.gazetadom.pl i strony firmy Pilkington.
Informacje (i zdjęcie) ze strony Centrum Sztuki WRO:
Interaktywny Plac Zabaw to wystawa dla najmłodszej publiczności, złożona z interaktywnych instalacji medialnych, stworzona przez Patrycję Mastej, Dominikę Sobolewską i Pawła Janickiego, a wyprodukowana przez Centrum Sztuki WRO. Projekt jest pionierski zarówno od strony technologicznej, jak i w sposobie jego interakcji z publicznością. Zestaw instalacji, ciągle rozwijany i wzbogacany o nowe komponenty, oferuje porywające doświadczenie i pozwala widzom poprzez zabawę generować obrazy i dźwięki na wielkoformatowych ekranach w czasie rzeczywistym.
Wystawa, łącząca funkcje estetyczne, edukacyjne i społeczne wykorzystuje zarówno ukryte elementy elektroniczne jak i części, którymi posługują się dzieci. Obiekty wywodzące się z popularnych zabawek, ale poszerzające ich formę i funkcje – faktury z prawdziwego świata, nieobecne w tradycyjnej interakcji komputerowej – zaaranżowane trójwymiarowe otoczenia pozwalają dzieciom na bezpośrednią i osobistą eksplorację idei sztuki, jak gdyby replikując oryginalne zmysłowe i pojęciowe postrzeganie świata. Ten rodzaj percepcji jest fundamentalny w procesie kształtowania związku między dzieckiem a jego otoczeniem we wczesnych fazach jego rozwoju.
Interaktywny Plac Zabaw zobaczyło dotychczas ponad sto tysięcy widzów w wiodących galeriach sztuki i muzeach, m.in. w Toruniu, Poznaniu, Warszawie.
The Interactive Playground is an exhibition of interactive media installations for the youngest audiences, conceived by Patrycja Mastej, Dominika Sobolewska and Paweł Janicki and produced by the WRO Art Center. It’s a pioneering project both in the technological sense and in the way the pieces interact with the public. The set of installations, which is constantly expanding to include new components, creates an immersive experience and lets viewers generate images and sounds on large screens in real time, by playing.
The exhibition, which combines esthetic, educational and social functions, uses both hidden electronics and elements for the children to handle. Objects derived from popular toys, but expanding on their forms and functions – textures from the natural world, which are absent from standard computer interaction – and pre-arranged three-dimensional immersive environments let the children directly and personally explore the concept of art, as if replicating the original sensory and conceptual cognition of the world. This kind of cognition is fundamental in the process of shaping a child’s relationship with his or her environment in the early stages of development.
The Interactive Playground has been experienced by over a hundred thousand viewers in major art galleries and museums.
More informations: www.wrocenter.pl/playground
