You are currently browsing the tag archive for the ‘sztuka’ tag.
Ze strony Bunkra Sztuki w Krakowie:
Podążaj za białym królikiem!
Wystawa dla dzieci
Otwarcie: 09.09.2010 godz. 17:00
wystawa otwarta w dniach: 10.09.2010-24.10.2010
Kurator wystawy: Anna Bargiel, Anna Smolak, Magdalena Ujma
Artyści: Olaf Brzeski, Hubert Czerepok, Justyna Koeke, Wojciech Kosma, Agnieszka Kurant i Aleksandra Wasilkowska, Angelika Markul, Aleksandra Polisiewicz, Zorka Wollny
Bunkier Sztuki zaprasza na wystawę sztuki współczesnej dla dzieci, z udziałem najciekawszych artystów młodego i średniego pokolenia. Wystawa Podążaj za białym królikiem! powstała w odpowiedzi na potrzebę włączenia dzieci do aktywnego uczestnictwa w kulturze. Jest to pierwsze tego rodzaju wydarzenie w Krakowie.
Tytułowy cytat, zaczerpnięty z Alicji w Krainie Czarów Lewisa Carrolla zachęca do otwarcia się na nieznane. Alternatywna rzeczywistość sztuki współczesnej otworzy przed najmłodszymi świat nieskrępowanej wyobraźni, rządzący się własnymi prawami i własną logiką. Traktujemy ją jak Krainę Czarów, równoległy wymiar rzeczywistości, do którego może wejść każdy, pod warunkiem, że tak jak Alicja, przejdzie na „drugą stronę lustra” i „uwierzy w to, co niemożliwe”.
Na wystawie zobaczymy wyłącznie prace nowe, powstałe z myślą o dzieciach. Projekty uwzględniają dziecięcą perspektywę oglądu świata, odwołując się także do poszczególnych etapów rozwoju młodego człowieka. Pokazane na wystawie prace często są wynikiem osobistej podróży artysty do czasów własnego dzieciństwa. Wszystkie projekty będą zachęcały do aktywnego uczestnictwa w wystawie i poprzez zabawę pobudzały dzieci do krytycznego myślenia.(…)
Podążaj za białym królikiem! to wystawa wzbogacona o dodatkowe przestrzenie edukacyjno-rekreacyjne, jak kino i świetlica. Towarzyszyć jej będzie program edukacyjny skierowany do dzieci, młodzieży oraz ich opiekunów.
Podczas wernisażu zapraszamy na performance Wojciecha Kosmy z udziałem dzieci.
W imieniu swoim i Bunkra zapraszamy na warsztaty “Królicze podchody”, które poprowadzimy w sobotę, 11.09, w godz. 11-13. Warsztaty skierowane są do dzieci w wieku 5-12 lat.
Follow the White Rabbit! started with workshops for artists. The participants became acquainted with the idiosyncracies of the children’s way of perceiving the world. The world of children and their way of thinking is a law unto itself, and this affects how the youngest perceive and interpret art. Artists can also collaborate with an academic consultant.
The exhibition was also inspired because we have noticed an uncanny parallel between the means of expression of contemporary art and the living environment of children and teenagers. Thanks to the universal prevalence of electronic media and, on the other hand, the interactive character of art and its ability to penetrate areas of ordinary life, the young audience finds itself close to the new art forms. This makes art more attractive, more easily accessible by the young and, ultimately, more effective.
All the works exibited have been especially created with children in mind. Often, they are a result of the artists’ personal journey to their own childhood. The atmosphere created is akin to play, while provoking critical thinking, observation and interpretation by children of their own behaviour.
The title – a quotation from Alice in Wonderland by Lewis Carroll – is an invitation to travel into the rabbit’s burrow. By the same token, we invite children to travel into a different reality – into the depth of art, which should stimulate their sensitivity. Art will open for the youngest a world of unfettered imagination, ruled by its own laws and logic. We treat it as a Wonderland, a parallel reality, where anybody can enter, just as Alice did, and go ‘through the looking glass’, as long as they believe the impossible.
The exhibition will be enhanced by additional educational and recreational spaces, such as a cinema and a playroom. It will be accompanied by a child-oriented educational programme, also aimed at teenagers and their carers.
Andersen M Studio prezentuje animację poklatkową, nawiązującą do powieści Maurice Gee Going West. Filmik został wykonany przez Line Andersen przy użyciu tylko papieru i nożyka. Ponad 3000 zdjęć wykonanych przez Martina Andersen. Stworzenie filmu trwało 8 miesięcy. Efekt piorunujący.
Opis filmu na portalu Kampanie Społeczne:
- Przekonanie o tym, że czytanie książek to prawdziwie przyjemna czynność, która ma niebagatelny wpływ na wyobraźnię, było podstawą do podjęcia prac nad animacją „Going West” – mówi Noel Murphy z Nowozelandzkiej Rady ds. Literatury. Ponad dwuminutowa animacja miała, w zamyśle jej twórców, promować książki i samo czytanie.
Miłego oglądania:
Znalezione na Handmade Charlotte.
Inny przykład animacji poklatkowej, który chciałabym polecić to This Is Where We Live, produkcja Apt Studio and Asylum Films.
Znalezione na blogu Cebrita.
Trójwymiarowe kartki już same w sobie są atrakcją. A co dopiero gdy możemy wyhodować w nich jakąś zieleninę :)
Projekt PostCarden. Znalezione na Inhabitots.
W dniu zrobienia i dwa tygodnie później/ Day we made it and two weeks later.
Foto: pracownia k.
Więcej zdjęć/ more fotos: Flickr.
Foto: pracownia k.
Więcej zdjęć na/ More fotos on picasa
Znalezione na/ Found on: blog Olgi Handford
Isamu Noguchi (1904-1988) – uznany amerykański artysta i architekt krajobrazu pochodzenia japońskiego. Niektóre z jego mebli i lamp nadal są produkowane i sprzedawane. Nas jednak bardziej interesują jego projekty przestrzeni publicznych, placów zabaw i ogrodów.
Swój pierwszy plac zabaw Noguchi zaprojektował w 1933 roku, w Nowym Jorku. Był to ziemny pagórek – miejsce zabaw, a jednocześnie rzeźba ziemna. Projekt został przyjęty przez Roberta Moses, ówczesnego komisarza do spraw parków. On również zaprosił Noguchi do projektu placu zabaw przy siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1952. W roku 1961 Noguchi rozpoczął współpracę z architektem Louisem Kahnem przy projekcie Riverside Drive Park. Tym razem jego projekt placu zabaw nie został przyjęty entuzjastycznie. Noguchi musiał go przeprojektowywać pięciokrotnie. Jedynym placem zabaw, który został ukończony za jego życia mieści się w Piedmont Park w Atlancie (na drugim zdjęciu).
Noguchi zaprojektował rzeźby do wszystkich swoich placów zabaw. Traktował je jednak nie jako dzieła sztuki, ale jako obiekty do zabawy. Noguchi podkreślał, że rzeźba jest częścią codziennego życia.
Ostatni projekt parku Moere Numa Park w Sapporo ukończył tuż przed śmiercią. Park został otworzony w 2005 roku i otrzymał liczne nagrody, w tym Good Design Award 2002.
Więcej o jego pracy i życiu można przeczytać na stronie The Noguchi Museum.
(Zdjęcia pochodzą ze strony muzeum, z Pruned oraz Daddytypes).
Richard Shilling i Julia Brooklyn uruchomili stronę internetową, na której zachęcają dzieci do tworzenia własnych dzieł w duchu Land Artu. Strona w przystępny sposób tłumaczy czym jest Sztuka Ziemi, z czego, gdzie, kiedy i jak może być tworzona. Mnóstwo ćwiczeń, dostosowanych do poszczególnych grup wiekowych, informacje o książkach, wkrótce również filmy.
Foto: pracownia k.
Więcej zdjęć/ more fotos: Flickr.
Więcej zdjęć na Playscapes. Na stronie Patricka Dougherty zamieszczono bardzo ciekawe filmiki prezentujące pracę artysty, zarówno w terenach otwartych, jak i we wnętrzach.
