You are currently browsing the tag archive for the ‘partycypacja społeczna’ tag.
Przedszkole im. Króla Maciusia I, położone na warszawskim Targówku, uważane jest za najnowocześniejszą placówkę tego typu w Polsce. Projektant, pracownia Płaskowicki & Partnerzy Architekci, został wybrany poprzez konkurs ogłoszony przez samorząd dzielnicy. Budynek przystosowany jest do potrzeb dzieci niepełnosprawnych.
O projekcie jeszcze za chwilę. Przede wszystkim chciałabym zwrócić uwagę na udział dzieci w projektowaniu budynku. Na szklanej fasadzie zamieszczono rysunki i rebusy wymyślone przez dzieci. Biorą one również udział w pielęgnowaniu ogrodu, co umożliwia połączenie każdej sali z terenem wokół przedszkola.
Sam budynek jest wielkim “narzędziem” edukacji architektonicznej. W łazienkach zamieszczono wodomierze na wysokości oczu dzieci, tak aby mogły sprawdzić jak dużo wody zużywa się na co dzień. Przewody wentylacyjne są przezroczyste, przez szklaną fasadę można zobaczyć warstwę izolacji cieplnej, w betonie odsłonięto otwory na kotwy zbrojeniowe.
Podstawę parterowego budynku stanowią prostopadłościenne moduły, nawiązujące do budowli z klocków. Poszczególne sale zostały odróżnione od siebie kolorami.
Największą atrakcją jest “kosmiczna dynia” – konstrukcja stalowa obłożona drewnem brzozowym w centralnej części przedszkola.
Zdjęcia z portalu: bryla.gazetadom.pl i strony firmy Pilkington.
Anansi Playground Building w Ultrechcie to dzieło Mulders vandenBerk Architecten. Budynek pełni funkcje ośrodka zabaw w miejscowym parku.
Pawilon dzieli plac zabaw na dwie części, jedna przeznaczona jest dla nastolatków, druga dla młodszych dzieci. Wewnątrz znajdują się trzy pomieszczenia, pomalowane na żywe kolory, z prostymi meblami i wyposażeniem. Ściany poszczególnych pomieszczeń pozwalają na twórczą zabawę, rysowanie kredą lub układanie rysunków z prostych figur geometrycznych.
Z zewnątrz budynek jest przeciwieństwem aktywnego placu zabaw, pełnego zjeżdżalni i sprzętów do wspinania. Prosta bryła jest “oazą spokoju”. Z daleka widoczny jest tylko biały budynek, jednak gdy podejdziemy bliżej dostrzegamy tysiące linii, pozornie chaotycznych. Po pewnym czasie dostrzegamy, że linie nie są przypadkowe, tworzą rysunki postaci, połączone labiryntem. Fasada, wykonana z Corianu, pokryta jest niezwykle ciekawą grafiką, przedstawiającą postacie ze znanych bajek, takie jak czerwony kapturek czy królewna śnieżka. Ściana została zaprojektowana przez biuro Design Arbeid, a przy jej tworzeniu (wybieraniu postaci bajkowych) uczestniczyły dzieci z okolicznych domów.
Więcej zdjęć na stronie Europaconcorsi.
Biorąc pod uwagę, że pierwsza ilustracja to “reklama” szpitala… to może nie zawsze. Ale czasem warto zapytać ich o zdanie. Naprawdę.
Jeszcze o Guerilla Gardening. O idei mówi jeden z najbardziej znanych działaczy, Richard Reynolds, autor książki On Guerrilla Gardening: A handbook for gardening without boundaries. I parę linków do polskich grup zajmujących się Ogrodniczą Partyzantką: EKOlodzy KOchający Opole, Miejska Partyzantka Ogrodnicza. Polecam też artykuł o Guerilla Gardening w Wysokich Obcasach.
Ogrody warzywne, owocowe czy ziołowe zakładane przy szkołach pełnią nie tylko funkcje edukacyjne, rekreacyjne czy estetyczne. W 1994 r. jedna ze szkół w Berkley w USA, założyła ogród tego typu, wraz z klasą – kuchnią, w której uczniowie przygotowywują wspólnie posiłki z zebranych warzyw, owoców. Dla wielu uczniów jest to jedyna szansa na pożywny posiłek w ciągu dnia, ponieważ 40% dzieci z tej szkoły żyje w skrajnym ubóstwie. Ponadto niezwykle ważny jest aspekt społeczny. Uczniowie, pochodzący z 20 różnych narodów, w trakcie wspólnej pracy w ogrodzie uczą się wzajmnego szacunku, kompromisu przy podejmowaniu decyzji, spędzania czasu we wspólnocie. Zajęcia w ogrodzie połączone są z takimi przedmiotami jak geografia, historia, fizyka czy sztuka i biorą w nich udział wszyscy uczniowie szkoły (950 osób). Dzieci spędzają 3 lub 6 godzin tygodniowo w ogrodzie lub kuchni (w zależności od roku nauki). Idea przejmowana jest przez inne szkoły w Berkley.
Podobną akcję prowadzi również Dorset Cereals w Wielkiej Brytanii.
Fragment artykułu Ogród dla dzieci i z dziećmi z: Ogród za oknem. W poszukiwaniu formy. Warszawa 2009.
Właśnie zakończył się konkurs 2009 Open Architecture Challenge: Classroom! Architekci z całego świata (w konkursie wzięło udział kilkaset zespołów z 65 krajów) stanęli przed zadaniem zaprojektowania klasy szkolnej – jako pojedynczej jednostki lub elementu większej szkoły. Mogła to być lokalna szkoła lub jedna z wybranych przez oranizatorów. Bardzo ważnym elementem pracy nad konkursem były warsztaty z uczniami – przyszłymi użytkownikami danej klasy.
Spośród 396 nadesłanych prac wybrano 52, które zostaną zaprezentowane na wystawie. Następnie wybrano 8 prac finałowych. Wyniki ostateczne zostaną ogłoszone w sierpniu. Wszystkie (!) nadesłane projekty można oglądać na stronie Open Architecture Network.
Pracownia k. niestety nie zakwalifikowała się na wystawę, ale cieszymy się, że mogliśmy wziąć udział w tak wielkim i ważnym przedsięwzięciu. Cieszymy się przede wszystkim z tych wszystkich warsztatów, jakie odbyły się przy okazji i z tego, że architekci zostali “zmuszeni” do poważnego potraktowania głosu dzieci w tej sprawie.
Poniżej filmik z warsztatów przeprowadzonych przez nas, we współpracy z Agatą Gajdek, której w tym miejscu bardzo dziękuję za pomoc.
Jeśli film nie wyświetla się automatycznie, kliknij na ten link.
Na stronie pracowni k. można zobaczyć opis warsztatów oraz projekt.
Kita Traumbaum to jeden z projektów grupy Die Baupiloten, złożonej z architektów, nauczycieli akademickich i ich studentów Technicznego Uniwersytetu w Berlinie. Studenci nie tylko opracowują projekty dla szkół i przedszkoli, ale również biorą udział w ich realizacji, dzięki czemu uczą się jak wygląda przebieg procesu budowlanego. Zaproponowane rozwiązania to stosunkowo niewielkie zmiany, które można zrealizować niskim kosztem (niższym niż przebudowa całego budynku), wprowadzające zupełnie nową jakość przestrzeni. Ważnym elementem pracy jest udział uczniów w projektowaniu i konsultacjach.
Na zdjęciu widoczne chrapiące Drzewo Marzeń. Ten projekt został opisany w nr 10/2006 miesięcznika Architektura i Biznes. Szczegółowe opisy pozostałych można zobaczyć na stronie internetowej grupy.
Snug & Outdoor projektuje innowacyjne przestrzenie dla dzieci, tworzy miejskie place zabaw i tereny przy szkołach. Ich ogromnym atutem jest to, że każdy projekt konsultowany jest z udziałem społeczności lokalnej, w tym również, albo przede wszystkim dzieci. Zespół Snug & Outdoor tworzą architekci krajobrazu, projektanci oświetlenia i dźwięku, a nawet poeci. Firma produkuje również zestawy do zabawy Snug playground kit oraz prowadzi blog Experimental Play, gdzie prezentuje swoje projekty.
Snug & Outdoor design exciting and imaginative play areas for schools, local authorities, housing schemes and charities. Snug playground kit is transforming primary and early years playgrounds into creative, social spaces for play and learning. Their projects with secondary schools involve working closely with students and staff to turn negative and unused spaces into the creative heart of the school. Their highly innovative designs for public play areas are developed through a creative consultation and design process that opens up new possibilities and leads to original and welcoming play environments.
