Aktualnie przeglądasz archiwum kategorii ‘NAUCZYCIELE/ teachers’.
Ze strony edu<architektura:
Mała Akademia Architektury to edukacyjny projekt inicjatywy Napraw Sobie Miasto, Stowarzyszenia Edukacja dla Przyszłości oraz Biura ESK 2016 Katowice, skierowany do młodzieży gimnazjalnej i licealnej, a także ich nauczycieli ze szkół współpracujących ze Stowarzyszeniem. Jest pierwszym w Katowicach cyklem warsztatów architektonicznych dla młodzieży.
W programie:
- wycieczki po Katowicach
- budowa wielkiej makiety śródmieścia – Zaprojektuj Sobie Centrum!
- warsztaty architektoniczne z udziałem znanych architektów
- na koniec – wielki wernisaż i wystawa.
Do tej pory Inicjatywa Napraw Sobie Miasto zajmowała się przede wszystkim promocją pozytywnych działań w przestrzeni miejskiej. Jej działalność rozpoczęła akcja “Umyj Sobie Dworzec”. Wśród celów jej członkowie stawiają sobie: propagowanie utrzymania czystości, porządku, dobrego zachowania, obecności sztuki w przestrzeni publicznej (w tym zakresie organizują akcje społeczne, happeningi), ale także promowanie architektury Katowic, Śląska. Zdaniem Aleksandra Krajewskiego z inicjatywy Napraw Sobie Miasto, jednego z twórców projektu:
“architektura jest obrazem społeczeństwa, bez zmiany mentalności ludzi nie uda się zmienić architektury ani wizerunku polskich miast. A najlepszym sposobem zmiany mentalności społeczeństwa jest wychowywanie dzieci i młodzieży tak, by to pokolenie w przyszłości zmieniło nasz kraj i budowało “lepsze jutro” – i lepszej jakości budynki”.
Punktem zapalnym projektu były wydarzenia związane z losami Dworca Kolejowego w Katowicach, jak mówi Aleksander Krajewski:
“Mała Akademia Architektury powstała “na gruzach” katowickiego dworca głównego. Cała aferą wokół przebudowy, a właściwie wyburzenia i budowy repliki tego brutalistycznego gmachu przez wiele miesięcy wywoływała wielkie emocje w środowisku architektów i mieszkańców Katowic”.
Warsztaty trwały od lutego do końca maja 2011 roku.
Więcej o projekcie na stronie edu<architektura oraz w artykule Małgorzaty Kądzieli, Mała Akademia Architektury w: “Architektura i biznes”, nr 5/2011
Organizacje zajmujące się edukacją architektoniczną w Polsce:
Celem Inicjatywy Edukacyjnej eMSA jest rozbudzenie wrażliwości kulturowej, przestrzennej, społecznej i obywatelskiej osób edukowanych. W ramach inicjatywy prowadzone są warsztaty, ale również badania z zakresu antropologii i architektury. eMSA wydała publikację “Co wi(e)dzą dzieci?”.
Dialog z otoczeniem to prowadzony przez Annę Wróbel blog poświęcony edukacji przestrzennej dzieci i młodzieży. To również tytuł pierwszego polskiego programu edukacji architektonicznej dla gimnazjum, realizowanego eksperymentalnie również z młodszymi dziećmi (o którym trochę więcej na stronie autoportretu). Blog stanowi nieocenione źródło inspiracji dla wszystkich zainteresowanych edukacją architektoniczną i nowinkami w branży. Przy okazji warto przypomnieć również stronę internetową atelier Anny Wróbel.
Mały plan to, jak pisze jego autorka – Iwona Cała, blogowa kronika działań z dziećmi i dla dzieci w zakresie przestrzeni najbliższej. Jest zapisem warsztatów cyklicznych i akcji jednorazowych z udziałem dzieci. W niedalekiej przyszłości powiększy się o “dział edukacji”, w którym będą zamieszczane przepisy na pyszne architektoniczne zabawy z dziećmi.
Pracownia k. prowadzi warsztaty architektoniczne dla dzieci i młodzieży, szkolenia dla nauczycieli, czytelnię dla architektów i nauczycieli, galerię, sklep z zabawkami edukacyjnymi i książkami dla dzieci o architekturze, sztuce i dizajnie oraz projektuje przestrzenie dziecięce, a także prowadzi niniejszy portal poświęcony edukacji architektonicznej i projektowaniu dla dzieci.
Pozostałe organizacje zajmujące się edukacją przestrzenną, takie jak
Akademia Łucznica
Wędrowni Architekci
Fundacja Sto Pociech
Muzeum Architektury we Wrocławiu
a także Izba Architektów i Stowarzyszenie Architektów Polskich
zostały opisane na stronie programu “autoportret” Małopolskiego Instytutu Kultury. Tam również zostały zamieszczone informacje o projekcie “Oswoić przestrzeń”, realizowanym w MIK oraz o projektach zagranicznych.
Built environment education in Poland is still new topic, but there are some group of people and organisation, which try to change it, like (link only to english websites):
Akademia Łucznica
Anna Wróbel Atelier
Wędrowni Architekci
Mały Plan
pracownia k.
Museum of Architeture in Wrocław
National Chamber of Architects
and Union of Polish Architects
fot: Dialog z otoczeniem
Na stronie programu “autoportret” Małopolskiego Instytutu Kultury ukazał się cykl artykułów poświęconych edukacji architektonicznej w następujących krajach Europy:
Wielka Brytania (The Building Exploratory, CABE, CUBE, CEBE, Sorrell Foundation)
Irlandia (RIAL)
Austria (Architektur_Spiel_Raum_Kärnten, aut. architektur und tirol, Was schafft Raum, Az W Architekturzentrum Wien, Architektur Technik+Schule)
Szwajcaria (Szwajcarski Związek Architektów, Pracownia Zmysłów)
Dania (DAC, Centrum Architektury w Amsterdamie ARCAM, DCUM)
Belgia (ABC Art Basics for Children)
Holandia
Francja (Robins de villes, CAUE, Cité de l’architecture et du patrimoine, Centre interuniversitaire du patrimoine, Le centre des monumets nationaux)
Niemcy (Niemiecka Izba Architektów, JAS, Baukultur und Schule, Archiscool, Architektur Kunst Kurse)
Finlandia (ARKII, SAFA, Muzeum Architektury Fińskiej, Akademia Alvara Aalto)
oraz Turcja
Informacja ze strony “autoportretu” Małopolskiego Instytutu Kultury:
Międzynarodowa Unia Architektów ogłosiła konkurs w ramach programu roboczego Architecture and Children pod nazwą UIA Architecture and Children Golden Cubes. Program jest adresowany do wszystkich instytucji zajmujących się prowadzeniem programów edukacyjnych adresowanych do dzieci i młodzieży, a mających na celu uwrażliwienie młodych pokoleń na jakość architektury, życia w mieście i zrównoważony rozwój. Konkurs swoim zakresem obejmuje działania mające miejsce pomiędzy 1 stycznia 2007 a 15 marca 2011. Nagrody zostaną przyznane w trzech kategoriach: szkoły (dyrektorzy, nauczyciele, uczniowie), instytucje (np. fundacje, muzea) i media (drukowane i audiowizualne).
Szczegóły oraz wszelkie potrzebne dokumenty można znaleźć na stronie UIA.
Termin zgłoszeń upływa 15 marca 2011 r.
Informations on the UIA website:
The UIA Architecture and Children Work Programme announces the launch of the UIA Architecture & Children Golden Cubes Awards.
Developing young people’s awareness of architecture, the city and sustainable development is an urgent and vital challenge. With access to knowledge in these areas they will be able, as adult citizens, to make their voices heard and influence the political, economic and social strategies which will shape their cities and their environment.
The UIA Architecture & Children Golden Cubes Awards will honour people and organizations that help children and young people to understand architecture. Entrants will be invited to submit entries describing activities or products designed to teach children and young people, from pre-school up to and including the age of 18, to understand architectural design and the processes by which our environment is formed.
There will be awards for Schools, Institutions, Written and Visual Media.
The UIA Architecture & Children Golden Cubes Awards process is not a ‘competition’ for which Entrants are expected to produce new projects.
Instead they are invited to present submissions relating to an activity which is currently active, or to a product produced, or an event which has taken place, at any time between 1 January 2007 and the submission deadline of 15 March 2011.
The Award Process has two phases. In the first phase each UIA National Member Section participating in the Award will organise a selection process at National level and nominate one entry for submission for the International Awards. In the second phase the UIA Architecture & Children Golden Cubes Awards International Jury will evaluate the Nominated Entries and select one in each category for an Award.
The Awards will be presented and the winning and selected entries exhibited at the 24th UIA Congress in Tokyo, September 2011.
W dniach 24 i 25. września, w Wojewódzkim Ośrodku Animacji Kultury w Białymstoku, odbyły się warsztaty dla instruktorów domów kultury. Uczestnicy uczyli się jak wykorzystać w swojej pracy z dziećmi temat architektury i krajobrazu – budowaliśmy domy przyszłości, zamek w różnych epokach, domy dla ulubionych postaci bajkowych, pokój na zewnątrz. Dla mnie prowadzenie tych warsztatów było niezwykłym doświadczeniem. Poznałam ciekawych świata, otwartych i serdecznych ludzi. Nigdy nie miałam tak pełnej zapału, utalentowanej i kreatywnej grupy. Dziękuję wszystkim :)
Ogrody warzywne, owocowe czy ziołowe zakładane przy szkołach pełnią nie tylko funkcje edukacyjne, rekreacyjne czy estetyczne. W 1994 r. jedna ze szkół w Berkley w USA, założyła ogród tego typu, wraz z klasą – kuchnią, w której uczniowie przygotowywują wspólnie posiłki z zebranych warzyw, owoców. Dla wielu uczniów jest to jedyna szansa na pożywny posiłek w ciągu dnia, ponieważ 40% dzieci z tej szkoły żyje w skrajnym ubóstwie. Ponadto niezwykle ważny jest aspekt społeczny. Uczniowie, pochodzący z 20 różnych narodów, w trakcie wspólnej pracy w ogrodzie uczą się wzajmnego szacunku, kompromisu przy podejmowaniu decyzji, spędzania czasu we wspólnocie. Zajęcia w ogrodzie połączone są z takimi przedmiotami jak geografia, historia, fizyka czy sztuka i biorą w nich udział wszyscy uczniowie szkoły (950 osób). Dzieci spędzają 3 lub 6 godzin tygodniowo w ogrodzie lub kuchni (w zależności od roku nauki). Idea przejmowana jest przez inne szkoły w Berkley.
Podobną akcję prowadzi również Dorset Cereals w Wielkiej Brytanii.
Fragment artykułu Ogród dla dzieci i z dziećmi z: Ogród za oknem. W poszukiwaniu formy. Warszawa 2009.
Londyńskie centra edukacji architektonicznej:
Building Exploratory to jedna z 4 organizacji w Londynie zajmujących się edukacją przestrzenną. Jest to przede wszystkim wystawa, której towarzyszą warsztaty dla dzieci z dzielnicy Hackney (choć nie tylko). Wystawa obejmuje:
- przestrzeń w różnych ujęciach -> od kosmosu (układ planetarny), poprzez świat (mapa świata do której należy wbić szpilkę w miejscu urodzenia rodziców), Europę, Londyn (puzzle pod którymi ukryte są nazwy dzielnic, należy odgadnąć gdzie jest ta w której mieszkamy), aż do dzielnicy Hackney;
- historia miejsca (modele przedstawiające dzielnicę w różnych epokach, linie czasu przedstawiające np. gęstość zaludnienia na świecie, w Londynie i w dzielnicy);
- stan obecny (przekroje geologiczne, wielkie puzzle przedstawiające dzielnicę oraz modele najważniejszych budynków, mapy);
- blokowiska, gęstość zaludnienia, różne typy zabudowy (na przykładach wziętych z najbliższego otoczenia, np. projekt przebudowy osiedla wieżowców, projekty artystyczne, np. tapety ze zburzonego bloku);
- infrastruktura domu (model domu pokazuje zasadę doprowadzania i odprowadzania różnych mediów);
- jak dawniej budowano – modele domów;
- ćwiczenia na skalę.
Zdjęcia w tym poście pochodzą z wystawy w What’s next for schools? w Young Design Centre, prezentującej program Joined Up Design for Schools. Wystawa jest formą reklamy programu – ma zachęcić kolejne szkoły do wzięcia udziału. Nie ma więc charakteru tak mocno edukacyjnego jak w Building Exploratory. Wystawa stworzona na małej przestrzeni – jest bardzo czytelna. Ponieważ temat związany jest ze szkołą, więc wystawa została utworzona z przerobionych ławek szkolnych. Ciekawe jest ukazanie tematu szkoły – od przeszłości do przyszłości, poprzez zdjęcia, wspomnienia, a także pewne dane (średnia wieku uczniów itd. Nie za dużo, ale jednak bardzo obrazujące). Na wystawie przedstawione są podstawowe założenia programu, które wyjaśniono na przykładach z konkretnych szkół (np. co się kryje pod hasłem „toalety”).
Inne zdjęcia z Londynu w moim albumie.
Two center of architectural education in London:
Building Exploratory with exhibition A sense of place
and
Young Design Centre which presents project Joined Up Design (fotos).
Gazeta Wyborcza “dotarła” do nowej podstawy programowej MEN dla przedszkoli (tak jakby to dotarcie było jakimś wyczynem. Podstawy są dostępne dla wszystkich na stronie MEN). Wirtualna Polska zaprosiła do rozmowy na ten temat Krystynę Kmiecik-Baran, psychologa dziecięcego (która tej podstawy nie czytała, ale po co. Przecież nie jest to niezbędne do fachowej dyskusji). Dyskusja toczyła się pod hasłem “Czy 5-latek powinien interesować się architekturą?”, bo podobne stwierdzenie znalazło się w dokumencie MEN.
A ja się zastanawiam czy 5-latek może NIE interesować się architekturą. Bo co to właściwie znaczy – budowanie zamków z piasku, konstruowanie wież z klocków, domków z patyczków. Oznacza to również zachwyt wielkim kościołem i kolorową szopką, albo placem zabaw złożonym z sieci domków czy “zameczków”. Na warsztatach, które prowadziłam w przedszkolu w ramach programu “Oswoić przestrzeń” Małopolskiego Instytutu Kultury, budowaliśmy domki dla ulubionych maskotek, uczyliśmy się czym różni się dwór od pałacu, dyskutowaliśmy o tym co powinno znaleźć się na idealnym placu zabaw. Co więcej, razem budowaliśmy ten plac zabaw. Dzieci świetnie się bawiły i ani trochę nie było to dla nich za trudne.
